Wiosna

Wiosna już się zbliża 

wielkimi krokami...

I ptaki ćwierkają 

głośno nad głowami. 

Listki się zielenią, 

słonko mocniej grzeje! 

Królowa śniegu

Jedna jest tylko śniegu królowa,

brrrrr! całkiem zimna, niekolorowa,

a na dodatek skrzypi i śnieży,

powiewa mrozem, aż włos się jeży.

A już najgorzej, że przy tym chłodzie,

gdy na chodnikach, jest jak na lodzie,

z domu gramoląc się godzinami,

Odliczam dni

Odliczam już dni do zielonych chwil,

na rowerze tysiąc przejechanych mil...

Szarych, długich dni wiele upłynęło,

a ja czekam, żeby... wreszcie się zaczęła

wiosna kolorowa, po niej złote lato!

Co Ty powiesz na to?

Na wakacje

Słońce świeci, lato mamy!

Na wakacje wyjeżdżamy,

z harcerzami, z rodzinami,

autobusem, rowerami.

A w plecaki pakujemy

dobry humor... i jedziemy!!!

Dotykam lata

Dotykam lata, gdy zboże szumi,

gdy pośród kwiatów bzyczy pszczoła.

Dotykam lata, gdy pachnie sianem 

i kiedy kos swym śpiewem woła...

Latem...

Plaża, słonko, rześka woda,

nie skorzystać grzech i szkoda!

Powiedz: precz! smuteczkom swym.

W plecak uśmiech włóż, a tym

co trosk się nie pozbyli,

mów by z domu się ruszyli :)

Po prostu

Wdzięczny bądź po prostu,

za uśmiech, za słońce,

za to że dziś jesteś,
za kija dwa końce,
za ciało, które Ciebie
nosi, co dzień słucha,
za muchę, gdy uparcie
brzęczy koło ucha,

za kawę o poranku,

za radość i za złość

Wiosenne nadzieje

Wesoły uśmiech, iskierka w oku ;)

Jest coraz bliżej, przyspiesza kroku.

Pędzi i biegnie, aż braknie tchu,

jej stopy toną w zielonym mchu.

I jest już wreszcie! Nie przyszła sama,

Hej, zuchy! Hej, harcerze!

Choć listopadowa pora,

szaro, zimno i wiatr wieje,

to gromada zuchów,

harcerzy się śmieje!

Na biwak gdzieś jadą,

na dworcu czekają,

Listopad

A jednak! Listopad potrafi zaskoczyć!
I nie tylko deszczem, szarugą się droczyć.

Potrafi kolory pokazać czasami

gdzieś między ogrodem i między lasami...

Tu słonko nieśmiało gdzieś spojrzy zza chmurki,

zziębnięta wiewiórka orzechy w pazurki 

łapie i zmyka gdzieś hen między drzewa,

W górach chatka

Przycupnęła gdzieś na zboczu,

niewidoczna wręcz dla oczu.

Cała z drewna, niebielona,

jak staruszka pochylona.